Doręczenie korespondencji za pośrednictwem komornika

Do dokonywanie doręczeń, właściwy jest komornik działający na danym rewirze, czyli na obszarze właściwości sądu rejonowego, przy którym działa komornik, a na którym to obszarze znajduje się adres wskazywany we wniosku o dokonanie doręczenia.

Komornikowi należy przekazać:

• wniosek o doręczenie, w którym wnioskodawca wskażę dane osobowe uczestnika oraz adres na jaki ma być doręczona korespondencja;
• zobowiązanie sądu;
• kopertę z korespondencją sądową.

W przypadku, gdy zobowiązanie sądowe jest adresowane do pełnomocnika procesowego należy dostarczyć również umocowanie pełnomocnika do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie.

Od dnia otrzymania zlecenia doręczenia, zgodnie z art. 3a uks komornik dokonuj doręczenia w terminie 14 dni. Podczas czynności Komornik zobowiązany jest doręczyć pismo adresatowi za potwierdzeniem odbioru, stwierdzając datę skutecznego doręczenia lub ustalić, że adresat pod danym adresem nie zamieszkuje.

W przypadku zastania adresata i skutecznym doręczeniu pisma, komornik wystawia potwierdzenie odbioru, oznaczając datę odbioru pisma. Następnie informuje wnioskodawcę o skutecznym doręczeniu, przekazując jednocześnie potwierdzenie odbioru pisma przez adresata wraz ze wskazaniem daty skutecznego doręczenia. Czyli w tym przypadku mamy sprawę zakończoną.

W przypadku bezskutecznej próby doręczenia możemy mieć dwie różne sytuacje. Pierwszą z nich jest zdarzenie, gdy podczas próby doręczenia nie zastano adresata, a komornik ustalił iż adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem. W takim przypadku komornik pozostawia w skrzynce pocztowej zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w kancelarii komornika w ciągu 14 dni od pozostawienia tego zawiadomienia.

Jeżeli pod podanym adresem zastano dorosłego domownika adresata, komornik może doręczyć pismo temu domownikowi, chyba że z posiadanych informacji wynika, że pismo powinno zostać doręczone do rąk własnych adresata. W przypadku bezskutecznego upływu terminu do odbioru pisma, pismo uważa się za doręczone w ostatnim dniu tego terminu, a komornik zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie, informując go o dokonanych ustaleniach oraz o dacie doręczenia

Proces doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika rozpoczyna się od dnia otrzymania zlecenia – komornik ma od tego czasu 14 dni na doręczenie. Następnie wszystko zależy to ustaleń komornika pod wskazanym adresem – patrz punkt niżej.

Jeżeli pod podanym adresem zastano dorosłego domownika, komornik może doręczyć pismo temu domownikowi, chyba że z posiadanych informacji wynika, że pismo powinno zostać doręczone do rąk własnych adresata.

Jeśli adresata nie zastano przy próbie doręczenia, komornik ustala, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem.

Jeśli ustali, że tak – umieszcza w jego skrzynce lub w drzwiach zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w kancelarii komornika oraz pouczeniem, że należy je odebrać w terminie 14 dni od dnia umieszczenia zawiadomienia.

Jeśli ustali, że adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem – zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie informując go o dokonanych ustaleniach. To samo dotyczy przypadku, gdy komornikowi mimo podjęcia wymaganych czynności nie udało się ustalić, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem.

Tak, komornik ma obowiązek sporządzić protokół z próby doręczenia i zapisać w nim poczynione ustalenia.

W przypadku zwrotu przez komornika pisma, z uwagi na nie zamieszkiwanie adresata pod adresem wskazanym przez zlecającego, podmiot zlecający może wystąpić do tego komornika z wnioskiem o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata. W tym celu komornik może żądać niezbędnych informacji od następujących podmiotów:

• organów podatkowych,
• organów rentowych,
• banków,
• spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

60 złotych – opłata stała od zlecenia sądu albo wniosku powoda o bezpośrednie i osobiste doręczenie pism w sposób przewidziany w art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych. Opłatę pobiera się za doręczenie na jeden adres oznaczonego pisma w sprawie, niezależnie od liczby adresatów tego pisma tam zamieszkałych i liczby podjętych prób doręczenia.
40 złotych – opłata stała od wniosku o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych.

Do powyższych opłat należy doliczyć wydatki gotówkowe:

• 9,98 zł – za jednej list polecony
• 54,33 zł – opłata naliczana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych za udzielenie informacji o adresie pozwanego
• 3,17 zł – koszt komunikacji elektronicznej z Urzędem Skarbowym, w ramach której komornik uzyskuje informacje o adresie pozwane.

W związku z tym, że to powód zostaje zobowiązany do doręczenia niepodjętej przez pozwanego korespondencji za pośrednictwem komornika, na powodzie ciąży także obowiązek ponoszenia kosztów owego doręczenia. Koszty te mogą jednak podlegać późniejszemu rozliczeniu. KwesIa ta była przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 20.10.2022r. sygn. akt III CZP 96/22 orzekł, iż koszt doręczenia komorniczego mieści się w zakresie pojęcia kosztów sądowych. W związku z czym, po zakończeniu postępowania w sprawie powód może dochodzić zwrotu wniesionych opłat. W tym celu należy zwrócić się do komornika o wydanie postanowienia stwierdzającego wysokość poniesionych kosztów doręczenia a następnie złożyć do sądu wniosek o zasądzenie ich zwrotu od pozwanego.